vesti

now browsing by category

 

POŠTOVANJE OSNOVNIH STANDARDA KAZNENOG PRAVA U KAZNENOM SISTEMU REPUBLIKE SRBIJE

-Po odredbama čl.194 st.1Ustava Republike Srbije pravni poredak Republike Srbije je jedinstven, po st.2 ustav je najviši pravni akt Republike Srbije, a po st.3 svi zakoni i opšti akti doneti u Republici Srbiji moraju biti saglasni sa Ustavom.

Po odredbama čl.194 st. 4 Ustava , potvrdjeni medjunarodni ugovori i opšteprihvaćena pravila medjunarodnog prava deo su pravnog poretka Republike Srbije, potvrdjeni medjunarodni ugovori ne smeju biti u suprotnosti sa Ustavom, a po st.5 tog člana zakoni i drugi opšti akti doneti u Republici Srbiji ne smeju biti u suprotnosti sa potvrdjenim medjunarodnim ugovorima i opšteprihvaćenim pravilima medjunarodnog prava.

-Po odredbi čl.16 st.2 Ustava Republike Srbije opšteprihvaćena pravila medjunarodnog prava i potvrdjeni medjunarodni ugovori, sastavni su deo pravnog poretka Republike Srbije i neposredno se primenjuju, a potvrdjeni medjunarodni ugovoru moraju biti u skladu sa Ustavom.

-Po odredbi čl.18 st.1 Ustava Republike Srbije”ljudska i manjinska prava zajamčena ustavom neposredno se primenjuju

-Po odredbama čl.18 st.2 Ustava Republike Srbije, Ustavom se jemče, i kao takva, neposredno se primenjuju ljudska i manjinska prava zajamčena opšteprihvaćenim pravilima medjunarodnog prava, potvrdjenim medjunarodnim ugovorima i zakonima.

-Po odrebi cl.18 st.3 Ustava Republike Srbije odredbe o ljudskim i manjinskim pravima tumače se u korist unapredjenja vrednosti demokratskog društva, saglasno važećim medjunarodnim standardima ljudskih i manjinskih prava, kao i praksi medjunarodnih institucija koje nadziru njihovu primenu.

– Po odredbama čl.21 st.1 Ustava Republike Srbije, pred Ustavom i zakonom, SVI su jednaki, a po odredbi st.2 SVAKO ima pravo na jednaku zakonsku zaštitu bez diskriminacije, po bilo kom osnovu.

-Odredbama čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije krivična dela i krivične sankcije odredjuju se Zakonom , a kazne se odredjuju prema propisu koji je važio u vreme kada je delo učinjeno, izuzev kada je kasniji propis povoljniji za učinioca.Ustav kao najviši pravni akt u Republici Srbiji za primenu ovog standarada, ne koristi procesne termine, kao što su “osumnjičeni”, “okrivljeni” i “optuženi” kojim se označavaju lica za koje nije u skladu sa zakonom utvrdjeno da su učinila krivično delo, i za koja važi pretpostavka nevinosti, već koristi termin “Učinioc”, koji se koristi za lice za koje je nesumnjivo utvrdjeno da je učinilo krivično delo, niti propisuje da će se odredba o primeni kasnije donetog zakona koji je blaži za učinioca, nejednako i selektivno primenjivati samo na lica koja imaju status”osumnjičenog”, “okrivljenog” ili”optuženog”, a ne i na “učinioca”krivičnog dela za koga je pravnosnažnom presudom utvrdjeno da je učinio društveno opasno delo, koje je zakonom odredjeno kao krivično delo.

-Ustavom Republike Srbije propisana je retroaktivna primena krivičnog zakona, ali samo u korist UČINIOCA.

– To pravo učiniocu krivičnog dela priznaje i Medjunarodni pakt o gradjanskim i političkim pravima kao ratifikovani medjunarodni ugovor(Službeni list SFRJ br.7/1971), odredbom čl.15 st.1 da “Ako posle izvršenja krivičnog dela zakon predvidja lakšu kaznu krivac treba da se koristi time.Medjunarodni pakt o gradjanskim i političkim pravima još je konkretniji pri odredjivanju svojstva lica koje može i treba da koristi privilegiju kasnije donetog blažeg zakona, koristeći termin “krivac”kao oznaku za lice za koje je nadežni u skladu sa zakonom ustanovljeni sud, u zakonito i pravično sprovedenom sudskom postupku pravnosnažnom presudom utvrdio da je izvršilo krivično delo i da je KRIVO.

– Ovim ratifikovanim medjunarodnim ugovorom nije propisano da se ova odredba o primeni kasnije donetog blažeg zakona primenjuje selektivno i nejednako samo kao “procesna odredba” na lica koja imaju status “osumnjičenih”, “okrivljenih” i “optuženih” prema kojime je krivični postupak u toku, i za koja veži pretpostavka nevinosti, već naprotiv da se primenjuje na lice koje je krivo.

-Odrebom čl.33 “Posebna prava okrivljenog”, Ustav Republike ne priznaje okrivljenom kao posebno pravo da se samo i isključivo na njega primenjuje medjunarodni standard o primeni kasnije donetog zakona koji je blaži, a koji važi za učinioca po Ustavu ili za krivca po Medjunarodnom paktu o gradjanskim i političkim pravima.

– Ovaj medjunarodni standard ne predvidja Zakonik o krivičnom postupku da se primenjuje isključivo na lica za koja je redovni krivični postupak u toku, već se primenjuje odredba čl.5 st.2 Krivičnog zakonika koja se u skladu sa odredbom čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije i čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i političkim pravima, primenjuje pre svega na učinioca krivičnog dela ili krivca.

-Imajući u vidu napred izneto sasvim je pogrešan, i u Ustavu, ratifikovanom medjunarodnom ugovoru i domaćem krivičnom zakoniku neutemeljen stav pojedinih sudova, sudija i pravnika da odredbe čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije, čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i političkim pravima i čl.5 st.2 domaćeg Krivičnog zakonika o imperativnoj primeni kasnije donetog blažeg zakona imaju procesni karakter i da se primenjuju samo na osumnjičenog ili optuženog za koga je krivični postupak u toku, za koga važi pretpostavka nevinosti i nije pravnosnažno osudjen i oglašen krivim, a ne i za lice za koje je pravnosnažnom presudom nadležni sud u skladu sa zakonom sprovedenim postupkom utvrdio da je učinilac krivičnog dela i da je krivac, jer takav stav je u suprotnosti sa Ustavom, domaćim krivičnim zakonom i ratifikovanim medjunarodnim ugovorom, a sudovi i sudije i pravnici koji zastupaju takav stav za isti nikada nisu ponudili odredbu Ustava, ratifikovanog medjunarodnog ugovora ili domaćeg zakona na kojoj taj stav zasnivaju, već takav stav suprotno odredbama čl.33 Ustava,ratifikovanog medjunarodnog ugovora i domaćeg zakona zasnivaju na zaklučku koji izvode proizvoljnim tumačenjem imperativne odredbe čl.5 st.2 domaćeg Krivičnog zakonika, da se ta odredba i odredbe čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije i čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjaniskim i političkim pravima odnose na fazu sudjenja.

– Jedan od najnovijih primera za takav stav sudova i sudija, koji nema utemeljenje u odredbama čl.142 st.2, čl.145 st.2, čl.33 i čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije, ni u odredbi čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i političkim pravima, kao ratifikovanog medjunarodnog ugovora koji je po Ustavu sastavni deo pravnog poretka Republike Srbije i neposredno se primenjuje, sa kojim domaći zakoni i opšti akti ne smeju biti u suprotnosti, niti ima utemeljenje u imperativnoj odredbi čl.5 st.2 Kriičnog zakonika koja je u saglasnosti sa Ustavom i ratifikovanim medjunarodnim ugovorom, je zauzeo Apelacioni sud u Nišu u obrazloženju rešenja 17 Kž.2br.182/22 od dana 04.04.2022 godine.Dokument br.1.

– I Ustavom Republike Srbije,i Medjunarodnium paktom o gradjanskim i političkim pravima kao ratifikovanim medjunarodnim ugovorom koji je sastavni deo pravnog poretka Republike Srbije, i Krivičnim zakonikom koji nema procesni karakter, odredjena je jednaka primena ovog medjunarodnog standarda na sve učinioce krivičnih dela bez obzira koji status imaju, bez diskriminacije, označene kao učinioce ili krivce, u cilju sprečavanja primene selektivne i neregulisane privatne pravde, a u cilju afirmisanja prava svih bilo da je prema njima postupak u toku ili da su osudjeni pravnosnažnom presudom, da budu jednako kažnjeni na osnovu zakona, i primene ustavne odredbe o jedinstvu pravnog poretka Republike Srbije.

-Po odredbama ćl.142 st.2 I čl.145 st.2 Ustava Republike Srbije sudovi u Republici Srbiji sude i odluke donose na osnovu Ustava,ratifikovanih medjunarodnih ugovora, opšteprihvaćenih pravila medjunarodnog prava, zakona i opštih akata kada je to predvidjeno zakonom, dok je po odredbama čl.3 st.1 I st.2 Ustava Republike Srbije vladavina prava osnovna pretpostavka Ustava i počiva na neotudjivim ljudskim pravima , a ostvarije se “i povinovanjem vlasti Ustavu i zakonu.

– U tom smislu u krivčnoj praksi Republike Srbije medjunarodni standard o primeni kasnije donetog blažeg zakona na učinioca ili krivca, primanjivan je i na lica optužena za krivična dela za koja je postupak u toku, i na lica koja su pravnosnažno osudjena za krivična dela i izrečena im je kazna.

-PRIMENA MEDJUNARODNOG STANDARDA O PRIMENI KASNIJE DONETOG BLAŽEG ZAKONA NA UČINIOCA, NA LICA OPTUŽENA ZA KRIVIČNA DELA ZA KOJA JE REDOVNI KRIVIČNI POSTUPAK U TOKU, U REPUBLICI SRBIJI.

-Nakon stupanja na snagu Zakona o izmenama i dopunama Krivičnog zakonika Savezne Republike Jugoslavije(Službeni list SRJ broj:61 od 09.11.2001) i Zakona o izmenama i dopunama Krivičnog zakona Republike Srbije(Službeni glasnik broj 10 od 01.03.2002 godine), kojim je u Republici Srbiji ukinuta Smrtna kazna, Vrhovni sud Srbije je presudama Kž.III 12/01 od 18.11.202 godine i Kž.III/01 od dana 20.Maja 2022 godine učiniocima krivičnog dela Ubistvo kojima je nepravnosnažno bila izrečena Smrtna kazna, u postupku po žalbi po službenoj dužnosti Smrtnu kaznu preinačio u blažu kaznu zatvora, primenom kasnije donetog zakona koji je blaži za učinioca.

-Dokumenti br.3 i br.4.

-PRIMENA MEDJUNARODNOG STANDARDA O PRIMENI KASNIJE DONETOG BLAŽEG ZAKONA NA UČINIOCA KOJI SU PRAVNOSNAŽNOM PRESUDOM BILI OSUDJENI U REPUBLICI SRBIJI,

-Nakon što je Zakonom o izmenama i dopunama Krivičnog zakonika Savezne Republike Jugoslavije (Službeni list SRJ broj: 61 od 09.11.2001 godine), i Zakona o izmenama i dopunama Krivičnog zakona Republike Sbije( Službeni glasnik Republike Srbije broj: 10 od 01.03.2002 godine), ukinuta Smrtna kazna, nad nijednim od više lica koja su pravnosnažnim presudama bila osudjena na Smrtnu kaznu,i koje presude su bile izvršne, u Republici Srbiji nije izvršena Smrtna kazna, jer više nije postojala u kaznenom sistemu Republike Srbije pa samim tim nije mogla ni da se izvrši.

– U skladu i primenom medjunarodnog pravnog standarda iz čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i političkim pravima, Predsenik Republike Srbije je dana 02 Avgusta 2002 godine doneo Odluku broj 3.KPRS 208 kojom je sva ta lica pomilovao tako što im je Smrtne kazne zamenio blažom kaznom zatvora, koja je bila propisana kasnije donetim zakonom koji je po njih blaži.-Dokument br.4.

Odredbom čl.5 st.1 Zakona o izmenama i dopunama Krivičnog zakonika (Službeni glasnik Republike Srbije broj 35/2019), koji je stupio na snagu 01.Decembra 2019 godine, izmenjene su odredbe čl.45 st.3 i st.4 Krivičnog zakonika Republike Srbije,(Službeni glasnik Republike Srbije broj 85/2005, br.88/2005, br.107/2005, br.72/2009, br.111/2009 i dr.) tako sto su iz kaznenog Sistema Republike Srbije brisane kazne zatvora od 30(trideset) i 40(četrdeset) godina, a ostala je na snazi odredba čl.45 st.1 Krivičnog zakonika kojom je kao najveća kazna zatvora propisana kazna od 20(dvadeset) godina zatvora, koja je blaža po trajanju, od kazne zatvora od 30 i 40 godina, koja je kasnije donetim zakonom brisana i više ne postoje u kaznenom sistemu Republike Srbije.

-Više od 2(dve) godine nakon što su iz kaznenog sistema Republike Srbije izbrisane kazne zatvora od 30 i 40 godina, na stotine zatvorenika izdrzavaju te kazne koje ne postoje u Kaznenom sistemu Republike Srbije, koje su teže od kazne zatvora od 20(dvadeset) godina koja je kao maksimalna odredjena da postoji u Republici Srbiji po kasnije donetom zakonu, suprotno odredbama čl.18 st.1 i st.2, i čl.34 st .2 Ustava Republike Srbije, suprotno čl.16 st.2, čl.194 st.4 i st.5 Ustava Republike Srbije i čl.15 st.1 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i političkim pravima i čl.5 st.2 Krivičnog zakonika Republike Srbije, i to u državi koja je član Saveta Evrope i ozbiljan kandidat za članstvo u Evropsku uniju.

-Ni Republičko javno tužilaštvo ni Predsednik Republike Srbije ne preduzimaju delotvorne mere da se u cilju uspostavljanja vladavine prava, kazneni sistem u Republici Srbiji uskladi sa Ustavom, ratifikovanim medjunarodnim ugovorom i domaćim kaznenim zakonom, dok sudovi odbijaju sve napore i pokušaje osudjenih lica koja u Republici Srbiji izdržavaju kazne koje ne postoje u njenom kaznenom sistemu i njihovih advokata, da se kazneni sistem uskladi sa Ustavom, retifikovanim medjunarodnim ugovorom i domaćim kaznenim zakonom, na način što bi im se nepostojeće kazne zatvora od 30 i 40 godina, zamenile blažom kaznom od 20 godina zatvora, koja je kao jedino moguća najviša kazna zatvora odredjena da postoji u Republici Srbiji, prema kasnije donetom zakonu, u skladu sa odredbom čl.34 st.2 Ustava Republike Srbije.

-Danas u Republici Srbiji to više nije pravno, već je političko pitanje čije rešenje zavisi od političke vlasti pre svega od volje Predsednika Republike Srbije koji vodi populističku politiku, a pod čijom neposrednom kontrolom se nalaze tužilaštva i sudovi, tužioci i sudije koji nemaju dovoljno profesionalne hrabrosti a često ni pravničkog znanja, koji su po službenoj dužnosti morali da preduzmu delotvorne mere da se kazneni sistem u Republici Srbiji uskladi sa Ustavom, ratifikovanim medjunarodnim ugovorom i domaćim krivičnim zakonom, da spreče da se u Republici Srbiji masovno izvršavaju kazne koje NE POSTOJE u njenom kaznenom sistemu, u cilju uspostavljanja vladavine prava i afirmacije Republike Srbije kao pravne države, sa ozbiljnom kandidaturom za članstvo u Evropsku uniju.

-Niko od njih nije u stanju da argumentovano sa pozivom na odredbe Ustava, ratifikovanog medjunarodnog ugovora i domaćeg krivičnog zakona, objasne kako je bilo moguće da se nakon ukidanja Smrtne kazne ne izvrši ni jedna od Smrtnih kazni koje su bile izrečene pravnosnažnim i izvršnim presudama, a da se izvršavaju kazne zatvora od 30 i 40 godina, koje ne postoje u kaznenom sistemu Republike Srbije, isto kao što ne postoji Smrtna kazna.

-Klasičan primer nejednake primene medjunarodnog standarada o primeni kasnije donetog zakona koji je blaži za učinioca.

-Svi pokušaji zatvorenika koji u Republici Srbiji izdržavaju nepostoječe kazne od 30 i 40 godina zatvora i njihovih branioca-advokata, da se uspostavi jednakost u primeni medjunarodnog standarada o primeni kasnije donetog zakona koji je blaži za učinioca krivičnog dela, i da se isti primeni i na njih nailazili su na snažan otpor sudova, tužioca i drugih državnih organa daleko od očiju i ušiju javnosti.

-Ova dokumentovana istraživačka studija ima za cilj da ovaj pravni problem aktuelizuje, da pre svega pravnička javnost bude argumentovano upoznata sa njim, kako bi se i pravnička i politička javnost delotvorno angažovala na njegovom rešavanju u cilju jednake primene medjunarodnog standarda o primeni kasnije donetog zakona koji je blaži za učinioca ili krivca, bez diskriminacije po bilo kom osnovu u kaznenom sistemu Republike Srbije, i njene afirmacije kao pravne države de facto.

-Iz tog razloga u saradnji sa Odborom za ljudska prava u Leskovcu, pozivamo advokate, profesore pravnih fakulteta, sudije , tužioce i druge domace i strane organe javne vlasti i nevladine organizacije da svojim učešcem daju doprinos u rešavanju ovog pravnog pitanja a u Republici Srbiji pravnog problema u skladu sa Ustavom, Medjunarodnim paktom o gradjanskim i političkim pravima kao ratifikovanim medjunarodnim ugovorom, domacim kaznenim zakonom i domacom praksom u primeni ovog standarada.

Autor pravnik i operativni saradnik Odbora za

Ljudska prava Leskovac

Dragutin Vidosavljević s.r.

List Danas: Odbor za ljudska prava Leskovac – Sporadična tortura u zatvorima / Newspaper Danas: Committee for Human Rights Leskovac

Today, in an extremely serious newspaper Danas, an article about our organization was published. The text says that our monitoring showed that a regular visit to prisons in Serbia has an effect, because if we do not visit some prison for some time because of a lack of funds, cases of torture.Therefore, there is a need for constant monitoring in institutions for the execution of prison sanctions. We will monitor as long as possible.
In the text, we announced that we have launched a major campaign that the state will form an informal body of non-party figures that will monitor throughout the year and report to the Serbian government about the situation in Serbian prisons. We will carry out the action during 2019 together with other NGOs dealing with human rights and all those who want to participate in the action. Among other things, we also need important help.

O slobodi izražavanja i mišljenja / On the freedom of thought and expression

O SLOBODI IZRAZAVANJA I MISLJENJA

U toku 2013. godine kritikovao sam rad clana gradske vlade u Leskovcu. On me je tuzio sudu.Osnovni sud u Leskovcu nije uvazio moje razloge da imam pravo na kriticko misljenje po clanu 46 Ustava Srbije , po clanu 19 Univerzalne Deklaracije o Ljudskim Pravima UN I Konvencije o ljudskim pravima clan 10.

Proglasen sam krivim za krivicno delo uvrede iz cl.170 st.1 Krivicnog Zakona. Ja sam se zalio Visem sudu ali je sud potvrdio kaznu Osnovnog suda. Platio sam clanu gradske vlade advokatske I sudske troskove u iznosu od oko 900 E.

Podneo sam zalbu Ustavnom sudu Srbije I jos cekam odluku. U medjuvremenu taj clan gradske vlade je podneo tuzbu za naknadu nematerijalne stete a po osnovu osudjujuce presude, u kojoj trazi da platim 150 000 dinara za dusevne bolove zbog povrede casti I ugleda.

Ako su u procesu pristupanja EU otvorena poglavlja 23 I 24 koji se odnose ,izmedju ostalog,I na prava na slobodu misljenja a bez posledica po onog koji iznosi misljenje,da li ova prava vaze za leskovacko pravosudje.

Zakoniti zastupnik Odbora za ljudska prava Leskovac,Dobrosav Nesic

ON THE FREEDOM OF THOUGHT AND EXPRESSION

During 2013, I had criticized the work of the member of the city government in Leskovac. He sued me. Basic Court in Leskovac did not accept my reasons that I have the right to express criticism according to the Article 46 of the Constitution of Serbia, the Article 19 of the Universal Declaration of Human Rights of UN and according to the Convention on Human Rights, the Article 10.

I was declared guilty of the criminal offense of insult described in the Article 170, paragraph 1 of the Criminal Law. I had complained to the Higher Court, but the Court confirmed the sentence of the Basic Court. I paid attorney’s fees and court costs to the member of the city government in the amount of approximately 900e.

I filed a complaint to the Constitutional Court of Serbia and I am still anticipating a decision. In the meantime, the member of the city government has filed a claim for non-pecuniary damage based on the convicting verdict, in which he is asking me to pay 150.000 dinars for mental distress due to the violation of honor and reputation.

If the chapters 23 and 24 have been opened during the process of accession to the EU, that are referring to, inter alia, the right to freedom of opinion without consequences for the one who expresses his opinion, do these rights apply to Leskovac judiciary?

Legal representative of the Committee for Human Rights, Leskovac, Dobrosav Nesic.

Novi sajt Odbora / New Site

Nepoznati hakeri su pre nekoliko meseci potpuno unistili sajt Odbora za ljudska prava.Nista nije moglo da se sacuva ,vec smo morali da radimo potpuno novi sajt.
Naravno to je process koji jos uvek traje,i polako,ali sigurno,radimo na izradi novog sajta.
Odbor ima saznanja ko je unistio i obrisao sajt,ali kako nemamo dokaza nismo u mogucnosti da objavimo ime pocinioca.

Zakoniti zastupnik Odbora,
Dobrosav Nesic

Unknown hackers, a few months ago, have completely destroyed the site of the Committee for Human Rights. Nothing could be saved, so we had to make a brand new site.
This is, of course, a process that is still going on and we are working on a development of a new site slowly but surely.
The Committee has the information on the one who destroyed and wiped off the site, but because of the lack of evidence we are not able to publish the name of the perpetrator.

Legal representative of the Committee,
Dobrosav Nesic

20 godina Odbora za ljudska prava / The Twentieth Anniversary of the Committee for Human Rights

Odbor za ljudska prava Leskovac je 13. decembra 2016. godine proslavio 20 godina rada. U tom vremenu pružili smo razne vrste pravne pomoći za preko 50.000 hiljada građana Leskovca i Jablaničkog okruga.
Skromnoj svečanosti u našim prostorijama obeležen je početak rada treće decenije.

Gosti Odbora iz Hong Konga / Guests from Hong Kong

Povodom ovogodišnjeg jubileja, 20. godišnjice osnivanja i rada leskovačkog Odbora za ljudska prava, u poseti Leskovcu i ovoj nevladinoj organizaciji 8 januara boravilo je 45 studenata Svetskog univerziteta iz Hong Konga.

Ova prestižna naučna ustanova, sa kojom leskovački Odbor ima višegodišnju plodnu saradnju, obrazuje kadrove za rad u nevladinom sektoru, u različitim oblastima, od zaštite ljudskih prava, do angažmana na zaštiti čovekove okoline.

Poseta hongkonškog Univerziteta ima svečani karakter, ali su gosti, znajući za uslove rada Odbora i drugih nevladinih organizacija, odnosno najznačajnije probleme građana,poželeli da upoznaju Leskovac i okolinu, odnosno da se detaljnije upoznaju sa društvenim prilikama na jugu Srbije.

U okviru posete, biće razmenjena iskustva, pogotovu na uspostavljanju komunikacije među nevladinim organizacijama, njihovom umrežavanju i preduzimanju zajedničkih akcija koje imaju za cilj postupno rešavanje problema, te poboljšanje odnosa u komunikaciji sa organima lokalne samouprave i države. Svetski univerzitet iz Hong Konga ima u toj oblasti zapažene uspehe i prilazi ovim problemima kroz njihovo uključivanje u naučno – nastavni program.

Do saradnje Odbora i Univerziteta došlo je na insistiranje gostiju, koji su detaljno upoznati sa delatnošću nevladinih organizacija u Srbiji.

Tokom posete studenti iz Hong Konga obiisli su prostorije Odbora I razgovarali sa aktivistima,upoznali grad I njegovu istoriju,I bili primljeni kod zamenika gradonacelnika Leskovca.